Oude Wonden, Nieuwe Grenzen (4,5, 6)

  1. Beste Lezers,dit keer maar liefst drie hoofdstukken. Ik wil jullie graag de vlogs van Liesje aanraden. Die zijn heel verfrissend.
  2. Bij ons gaat het leven zijn gangetje. Korte vakanties volgen elkaar op. Net terug uit Straatsburg, morgen weer naar Mariahout, om maar twee uitersten te noemen. DE foto is van een hotel bij het vliegveld van Atlanta. Veel leesplezier, Rob
Hoofdstuk 4 De Kamer 05/12/16-06/12/16
Liesje 6

Dag Kijkers, Ik ben Liesje. Ik begin het opnemen al aardig onder de knie te krijgen. Ik heb de hele reis gefilmd. Die trein, daar had ik wel eens in gezeten, dus die heb ik alleen kort gefilmd. Maar ik had nog nooit een vliegtuig van dichtbij gezien, alleen hoog over zien vliegen. Toen we op de autoweg reden vlogen ze pal over ons heen. Bukken, riep ik nog, maar dat heeft natuurlijk helemaal geen zin. Die auto kan je niet lager maken en als dat vliegtuig het dak raakt zijn we er toch geweest.
Wat een gigantisch complex is dat, dat Schiphol en wat een herrie maken die vliegtuigen. Ik snap niet dat Luke en Mary weten waar ze heen moeten. Annie was zo lief om ons weg te brengen, jammer dat Mama en Bertie er niet bij konden. Annie moet maar een grotere auto kopen, waar er minstens zeven in kunnen en als zij het niet doet koop ik hem wel voor haar.
Luke zei dat we vijfenzeventig duizend euro krijgen als het programma lukt. Dat zouden we eerlijk met zijn drieën delen. Dan zou ik vijfentwintig duizend euro verdienen. Ik heb nog nooit zoveel geld bij elkaar gezien. Daar zou ik mijn hele leven van kunnen rondkomen, als ik bij mama kan blijven wonen.
Maar dat wil ik niet altijd. Ooit wil ik een eigen vriend die net zo lief is als Luke.
Sjaak stond ons op te wachten op Schiphol. Dat had ik geregeld. Ik heb gewoon gebeld en gezegd dat ik wilde dat hij ons uit kwam zwaaien.
Mary had een brief van haar moeder gekregen dat ze hen in Atlanta zou ontmoeten. Zo kunnen we tenminste verder. Anders hadden we heel veel moeite moeten doen om toch met haar te kunnen praten.

Het duurde best lang voordat we in het vliegtuig zaten. Dan moest de bagage weer door een apparaat met zo'n rupsband. Dan moesten we zelf in een lange rij staan voor de douane. En daarna mochten we naar de gate, zo noemen ze dat. Toen moesten we een hele tijd wachten en daarna moesten we weer in zo'n lange rij staan. En dan loop je door een soort slurf het vliegtuig in. Dat was heel groot, ik geloof dat er wel meer dan driehonderd mensen in gingen.
Ik vond de vlucht lang en een beetje saai. Je kon een heleboel films kijken, maar daar had ik geen rust voor. Ik mocht voor het raampje zitten maar daar kijk je alleen tegen de bovenkant van de wolken aan. Die maaltijden waren ook niet echt lekker en het is zo nauw om in zo'n stoel te eten. En ik moest ook steeds naar de WC, dus uiteindelijk lieten ze me aan het gangpad zitten.
Maar toen we aankwamen werd het nog erger. Werd in Amsterdam je bagage maar één keer gecontroleerd, in Atlanta was dat wel drie keer. En de rij voor de douane was mega-lang. En chagrijnig dat die douanebeambten waren. Welkom in Amerika, maar niet heus. Atlanta is ook een enorm vliegveld. Wat minder modern dan Schiphol.
Het hotel ligt aan de luchthaven. Ik vroeg of we met zijn drieën op een kamer konden slapen. Natuurlijk zeiden ze, we gaan geen twee kamers betalen als het niet nodig is. Maar een beetje kamer in Amerika heeft twee tweepersoons-bedden. Queensize heet dat. Dat is bij ons in Nederland een ruim tweepersoonsbed. Ze hebben ook nog kingsize bedden, daar kan je makkelijk met zijn drieën in. Maar een kamer met een kingsize bed wordt maar voor twee personen verhuurd, daar mag je niet met zijn drieën in. Waar bemoeien ze zich eigenlijk mee. Ze verhuren toch gewoon een kamer. Wat maakt het hun uit hoeveel mensen daarin slapen.

We gingen eerst dineren. Net als die bedden zijn die lappen vlees ook enorm. Vind je het gek dat die Amerikanen allemaal moddervet zijn. Na het eten gaan we naar onze kamer. We kleden ons uit om naar bed te gaan. Ik vraag of ze met me willen vrijen. Natuurlijk, zegt Mary, kom maar lekker bij ons liggen.
Ik lig nog niet of ik voel haar hand al in mijn pyjamabroek. Wat een lekker heuveltje heb je toch. Trek die broek eigenlijk maar uit, die zit alleen in de weg, zegt ze en daarna wil ze dat ik op mijn rug tussen hen in kom liggen. Ik voel tussen Luke zijn benen. Daar vind ik zijn pik die nog slapjes is. Maar ik weet hoe ik daarmee om moet gaan en snel heb ik hem hard. Ik trek mijn benen helemaal op en leidt zijn pik van opzij in me.
Mary kroelt door mijn haartjes en kietelt over mijn klitje. Het is een heerlijk gevoel als ze zo met me bezig zijn. Ik streel Mary's buik. Ze heeft een mooie buik die al flink bol staat. Dan kroel ik ook tussen haar benen. Maar Luke begint nu flink te bewegen en ik voel het al warm worden tussen mijn benen. Dat ga ik niet lang meer volhouden. Ik begin te kreunen maar Luke ook. Ik kom heerlijk klaar en dan voel ik hem in me spuiten.
Goed dat ik toen gelijk aan de pil gegaan ben na mijn bevrijding, anders zou ik misschien ook wel zwanger zijn geworden zoals Mary bij haar eerste keer. Mary vraagt of ik haar nog even wil klaarmaken. Natuurlijk wil ik dat, ze heeft zo'n lekker kutje. Ik ga op mijn zij liggen en steek mijn duim onderlangs in haar en met mijn andere hand wrijf ik over haar klitje. Luke is mijn tepeltjes aan het masseren en steekt zijn vinger bij me naar binnen. Dat is ook lekker. Maar nu houdt Mary het niet meer en komt klaar.
Dat was lekker, zegt ze. Ik ga lekker slapen in het andere bed. Spelen jullie nog maar even met elkaar. Ze geeft Luke een zoen en mij ook en wenst ons welterusten.
Luke gaat nog even door met zijn vinger in mijn kutje en komt met zijn andere hand over mijn klitje wrijven. Dan kom ik weer lekker klaar. Maar we zijn nu allebei moe en vallen naast elkaar in slaap.
's Morgens vroeg word ik wakker doordat Luke me tegen zich aantrekt. We liggen lepeltje-lepeltje. Kom maar achterlangs in me, zeg ik en dan heel langzaam bewegen.
Hij kruipt met zijn hand onder mijn hemd en vind mijn tietjes, die hij zachtjes gaat kneden. Ik slaap nog half en laat alles rustig over me heen komen. Het duurt heel erg lang maar zijn pik lijkt steeds groter te worden in me. Nu voelt zijn hand aan mijn klitje en begint er overheen te wrijven. Ik houd het niet langer en kom klaar. Maar Luke gaat gewoon door bijna zonder te bewegen en dan begint het kriebelen opnieuw. Dit keer gaat het snel en ik krijg weer een orgasme, zoals Luke dat noemt. En nog steeds beweegt hij langzaam door. Op een gegeven moment denk ik dat hij in slaap is gevallen, maar zijn vingers blijven me zachtjes strelen. Dan ineens krijgt hij de geest en begint hij heftig te bewegen en komt spuitend klaar en ik ook nog een keer.
Daarna vallen we in elkaars armen in slaap. Net voor ik in slaap val krijg ik nog een visioen dat we met zijn drieën trouwen. Dan gaat de wekker en moeten we opstaan voor het ontbijt. Bij de receptie laten we een briefje achter voor Mary's moeder.
Dit was Liesje uit het verre Amerika, tot de volgende keer.

Hoofdstuk 5 Moeder 06/12/16-07/12/16
Luke en Mary 26

Na het ontbijt wachten Luke, Mary en Liesje op een telefoontje van Mary's moeder Isabel. Dat komt rond half twaalf. Mary neemt op.
'Met je moeder. Ik ben op kamer 119. Kom je hierheen?'
'Goed mama, ik ben zo bij je.'
'Ik ga eerst even alleen en doe die broche op.'
Mary loopt naar haar moeders kamer en besluit direct het initiatief te nemen.
Ze klopt aan en Isabel doet open. Ze is nog steeds knap en slank maar er zit geen leven in haar ogen.
'God meisje, daar ben je dan eindelijk. Kom eens in mijn armen.'
Mary laat zich even omhelzen. 'We waren zo ongerust.....'
'Nee, mama, nu ben ik aan de beurt. Ik wil nu van je weten wie mijn natuurlijke vader is. En je kan het maar beter gelijk zeggen anders ben ik zo vertrokken en zie je mij en je kleinkind nooit meer.'
'Kind, wat ben je hard geworden, zo ken ik je niet. Wat is er met je gebeurd?'
'Nee, moeder, ik ben het zat al dat gehuichel. Nu zeggen, ben ik de dochter van Ralph?'
'Maar we hadden het toch goed papa, jij en ik.'
'Mama, nu, één, twee, drie.'
'Ja, je bent van Ralph, maar dat mocht niemand weten en nog steeds niet. Je begrijpt niet wat er allemaal op het spel staat.'
'Dat zal me een zorg zijn, mama. Ralph en ik hebben je helemaal zien verpieteren. Toen jullie van elkaar hielden was je een vrolijke, spontane meid volgens Ralph. Daar is niets meer van over. Je trok je steeds meer in jezelf terug. Je hebt jezelf verloochend en geen enkel doel kan dat rechtvaardigen.'
'Maar Ralph wilde pastor worden, daar had hij zijn hele studie op afgestemd. Dat had hij nooit kunnen bereiken als hij mij niet had opgegeven.’
'Dat weet je nooit, en het is volkomen onbelangrijk in vergelijking met wat er met jou gebeurd is. Je hebt je eigen identiteit opgegeven, er is alleen een lege huls van je over.'
'Maar mijn ouders zeiden dat ze zijn benoeming keihard zouden boycotten.'
'Je hebt je een oor aan laten naaien, moeder. Ralph heeft zelf gezegd dat hij vreselijk spijt heeft van wat de gevolgen waren. Je hebt hem geen keus gelaten. Je bent direct gezwicht voor het eerste het beste dreigement. Waar was je lef en je trots. Je hebt je eigen leven vergooid maar ook het geluk van Ralph bij het grofvuil gezet.'
'Je weet niet hoeveel macht mijn vader heeft. Hij heeft zelfs gedreigd me te onterven.'
'Mama, ik heb geleerd dat dictators hun macht ontlenen aan het intimideren van anderen. Ik walg van dat soort mensen. Je had op zijn minst kunnen vechten voor jullie geluk. Dan had je het misschien even moeilijk gehad, en Ralph had die benoeming misschien gemist, maar dan komen er altijd wel weer andere kansen. Jullie hadden gelukkig kunnen zijn met elkaar. Wat ben je nu van plan, gewoon blijven wachten tot je nog verder wegkwijnt en je langzaam doodgaat of wil je nog wat van je leven maken?'
'Ik heb niets meer om voor te leven, ik zou net zo lief gelijk willen sterven.'
Ze staat op het punt in huilen uit te barsten.
'Daar heb je ook vast de moed niet voor om er zelf een eind aan te maken. Maar je krijgt nu een tweede kans. Die is niet iedereen gegeven. Ralph heeft gezegd dat hij er vreselijk spijt van heeft en er alles voor over heeft om het anders te doen. Ik krijg binnenkort een baby van mijn grote liefde. Ik had bijna dezelfde stomme fout gemaakt door weg te vluchten toen ik zwanger werd. Maar Luke is me achternagegaan en heeft me opgeëist. Neem een voorbeeld aan hem. Mijn kindje heeft straks een oma nodig om een beetje voor hem of haar te zorgen. Het hoeft niet voorbij te zijn. Je moet durven kiezen voor je geluk. Misschien komt dat vrolijke meisje dan weer een beetje terug.'

Isabel laat zich nu gaan en de tranen stromen over haar wangen. Mary slaat haar armen om haar heen om haar te troosten. Ze pakt haar moeders hand en legt die op haar buik. 'Voel, mama, hier zit je kleinkind en het heeft je nodig en ik wil je liefde terug waar je zoveel van had, maar die je weggestopt hebt.'
'Dat bestaat toch niet een tweede kans.'
'Zo zeker als maar zijn kan. Kom, ik wil je voorstellen aan twee mensen waar ik veel van houd.' Ze neemt Isabel bij de arm en leidt haar de kamer uit. Ze opent de deur van hun kamer en stelt hen aan haar voor. Dit is Luke, mijn grote liefde.’
'Mevrouw, ik wil heel graag dat u op ons trouwen komt, mag ik u moeder noemen?'
'Dat mag wel, maar het klinkt zo oud. Ik heb net besloten om weer jong te worden. Zeg maar Isabel, of anders gewoon mama.'
'Ik vind Isabel een hele mooie naam. Komt u bij ons trouwen?'
'Ja natuurlijk, Luke. Ik laat me nu niet meer tegenhouden. Je lijkt me een hele moedige jongen.'
‘En dit is Liesje, een vriendin van me. Ze is dol op filmen.’
'Mevrouw, u hebt de allerliefste dochter van de hele wereld.'
'Dank je, Lizzy. Mary is recht voor zijn raap en keihard, maar ze heeft heel veel liefde in zich. Wil jij me ook Isabel noemen?'
'Graag hoor. Ik heb ook veel liefde van Mary gekregen.'
'Ja, vertel je verhaal maar, Liesje. Ik spring wel bij en vertaal als je er niet uitkomt.'
'Ik werd vanaf mijn elfde gevangen gehouden door mijn vader en niemand wist waar ik was. Ik was naar hem toe gevlucht na de scheiding. Maar mijn vader wilde me helemaal voor zichzelf houden. Toen ik achttien werd wilde hij me als zijn vrouw. Hij schreef zich in voor een dating-programma voor boeren en ik moest een brief schrijven dat ik belangstelling had voor hem. Maar Luke had me toevallig gezien, en Mary had door wat hij van plan was. Ze wilden dat ik uit mezelf koos om te ontsnappen. Tijdens de uitzending namen mijn zus Annie en Mary me apart. Annie wilde me terug als zus en Mary wilde graag mijn vriendin zijn. Ik had nog nooit een vriendin gehad. Ze waren zo lief voor me dat ik met hen mee wilde en zelf ontsnapte uit mijn gevangenschap. En nu ben ik heel gelukkig met mijn moeder en mijn zussen en Luke en Mary. En ik verwacht dat het met mijn vader misschien ooit nog goed komt.'
'Wat een verhaal. Dat je dat zo jong moest meemaken allemaal. Wat moedig van je dat je zelf wilde ontsnappen. Ik wou dat ik ook die moed had gehad.'
'Maar die heb je nu toch, Isabel?'
'Ja ik ga het proberen, meisje. Wil je me helpen?'
'Natuurlijk, daar zijn we toch voor,' zegt Liesje simpel.
'Mama, zullen we deze middag de stad in gaan. Misschien zie ik een leuke jurk voor mijn trouwen. Morgen wil ik jullie graag meenemen naar ons speciale plekje, waar Luke en ik voor het eerst met elkaar vrijden en waar ons kindje gemaakt is. Vind je het erg als Liesje ons af en toe filmt?'
'Nee hoor, dat vindt ze toch leuk. Ik wil straks met jullie lunchen.'
'Graag, gaan jullie maar vast naar beneden, ik moet nog even naar de WC en nog even bellen.'
Mary belt snel naar Ralph.
'Ralph, ik denk dat het gelukt is. Ik ben je dochter. Laten we elkaar morgen om twaalf uur ontmoeten bij de picknickplek bij de brug bij Lake Blackshear. Gaat dat lukken?'
'Wat heerlijk. Ja, die weet ik. Maak er half een van, dan neem ik eten en drinken mee.'
'Goed, tot morgen.'

Eerst huren ze een klein model auto bij Hertz op het vliegveld. Ze praten gezellig tijdens de lunch en Liesje maakt mooie opnames van hen en de stad. En zowaar vindt Mary een jurk die ze mooi vindt. Ze wil geen speciale trouwjurk, maar gewoon een fleurige jurk die mooi over haar buik valt. Meestal vindt ze Amerikaanse mode maar truttig, maar deze springt er echt uit. Isabel staat erop de jurk voor haar dochter te betalen.
'Ik heb je zo lang verwaarloosd, besef ik nu. Dit keer moet ik je maar eens goed in de watten leggen.'
Natuurlijk moet Mary de jurk showen en Liesje maakt snel wat opnames.
'Ik moet zelf natuurlijk ook iets hebben voor op jullie feestje.'
'Dat zou leuk zijn, mama, maar houd het wat eenvoudig. Onze vrienden zijn allemaal gewone mensen en ik wil niet dat je uit de toon valt. Het is winter in Nederland en dan kan het best koud zijn. Een mooie onopvallende jurk en een lekkere warme jas zijn prima.'
Na een paar afkeurende reacties van Mary kiest ze tenslotte iets wat haar mooi staat, haar iets opfleurt en niet te opzichtig is.
'Nederlanders hebben een hele andere smaak. Die zijn meer van doe maar gewoon dan doe je gek genoeg.'
Ook Isabel komt op de film met haar nieuwe kleren. Luke ziet niet echt iets leuks en besluit in Assen iets eenvoudigs te kopen.
Het is lekker weer in Atlanta en ze besluiten nog wat te drinken op een terrasje. Dit keer staat Luke erop te betalen en Liesje maakt weer opnames. Dan neemt Luke de camera even over. 'Jij moet zelf ook even op de film, Liesje. Ga even tussen Mary en Isabel zitten.'

Daarna rijden ze terug naar het hotel. Ze frissen zich wat op en gaan dan dineren in het restaurant. Dat is niet erg gezellig, maar het eten blijkt verrassend goed te zijn. Ze drinken er een heerlijke wijn bij uit Napa Valley in Californië. Na afloop gaan ze naar boven.
'Mama, ik wil graag dat je bij me slaapt vannacht.'
'Dat zou ik fijn vinden. Ik zit nog behoorlijk in de knoop met mijn gedachten. Ik wil graag je armen om me heen voelen. Maar dan moeten Luke en Liesje in een bed slapen.'
'Die zijn wel te vertrouwen hoor,' zegt Mary. Je moest eens weten, denkt ze, maar te vertrouwen zijn ze, daar is ze honderd procent zeker van.
'Laten we naar bed gaan. Morgen moeten we vroeg op. We hebben best nog een stuk te rijden.'
Ze zijn moe en ook de jetlag speelt een rol, dus slapen ze snel in. Na een paar uur voelt Mary haar moeder schokkend bewegen. Ze ligt geluidloos te huilen maar de tranen stromen over haar gezicht. Mary slaat een arm om haar heen en trekt haar naar zich toe.
'Hoe is het, mama? Huil maar lekker uit en zeg maar wat je voelt.'
'Huh, ik heb er zo'n puinhoop van gemaakt. Ik dacht dat ik het beste deed voor ons allemaal, maar het was allemaal nep. Het is toch vreselijk als je eigen dochter bij je wegvlucht als ze zwanger is. Dan moet je er als moeder juist voor haar zijn. Je had vanochtend helemaal gelijk, ik voelde me langzaam afsterven en had zoveel medelijden met mezelf dat ik niet eens zag dat iedereen steeds ongelukkiger werd. Jij en Ralph, maar ook Phil. Hij zat ook opgescheept met een vrouw en kind die niet van hem hielden. Hij had er zelf voor gekozen, net als ik, maar ik snap nog steeds niet waarom. Ik durf hem niet meer onder ogen te komen.'
'Dat komt wel goed mama, als je eraan toe bent, gaan we samen bij hem langs en delen hem mee dat we ervandoor gaan en dat hij ons voorlopig niet terugziet. Ik zal zeggen dat ik hoop dat we ooit eens gewoon vrienden kunnen zijn, maar nu even niet.'
'Hij mag van mij het huis en alles houden. Daar wil ik niets meer mee te maken hebben.'
'Dat lijkt me niet terecht. Hij zat ook fout net als jij en vooral je ouders. We geven dat gewoon in handen van de advocaten en maken ons er zelf niet druk om.'
'Wat ben jij sterk geworden, kindje. Vooral door jouw kracht durf ik te vertrouwen dat het goed komt.'
'Ik heb veel geleerd de afgelopen zes maanden, en ik heb goede genen meegekregen van jou en van Ralph. Ga maar lekker slapen. Jouw kracht komt ook wel terug. Het heeft even tijd nodig.'

In het andere bed wordt Liesje half wakker. Ze fluistert zachtjes in Luke's oor: 'Kun je geluidloos neuken?'
Luke reageert niet, maar als ze het nog een keer vraagt wordt hij langzaam wakker. 'Hè, wat is er?' Dan beseft hij dat hij met Liesje in bed ligt en begint iets te begrijpen.
'Kun je me nog een keer zo zachtjes neuken als gisternacht.'
'Dat wil ik wel proberen, maar misschien val ik wel in slaap halverwege. Maak jij me even stijf?'
Die laatste vraag is overbodig, want haar hand ligt al op zijn lid en trekt zijn eikel bloot. Het onwillekeurig zenuwstelsel reageert direct. Ze gaat voor hem liggen en leidt zijn lid naar binnen. Hij beweegt heel langzaam, totdat de beweging ineens stopt. Zij voelt dat zijn lid nog hard is. Ik moet ook alles zelf doen, denkt ze. Ze maakt zich los, rolt Luke op zijn rug en gaat dan op hem liggen. Dan gaat ze langzaam bewegen.
Mary is even wakker en ziet precies wat er gebeurt, maar ze vindt het best. Ze gunt haar vriendin wel een pleziertje. Ze valt weer in slaap en droomt dat Liesje met haar bezig is. Prompt voelt ze een orgasme opkomen. Haar moeder voelt haar sidderen en vraagt wat er is.
'Ik had een natte droom, mama.'
'Oh wat erg,' roept Isabel.
'Nee hoor, het was juist lekker.'
Dan vallen ze weer in slaap.

De woensdagochtend staan ze vroeg op en gaan snel ontbijten. Luke en Isabel checken uit. Mary gaat vast naar boven en Liesje filmt weer alles.
'Lekker geslapen, mama?'
'Ja, maar toen moest ik ineens verschrikkelijk huilen. Mary heeft me goed opgevangen. Ze is goud waard dat meisje. Stom dat ik dat nu pas besef.'
'Ik weet het nu bijna acht maanden, mama. De eerste keer dat ik haar zag werd ik stapelverliefd op haar en het gevoel is alleen maar sterker geworden.'
'Ik ben blij dat ze iemand heeft gevonden die haar op waarde kan schatten.'
Luke belt zijn ouders.
'Mama, met Luke. We zijn in de buurt, kunnen we vanavond bij jullie langskomen met zijn vijven?'
'Oh Luke, ben je terug. We hebben zo lang niets van je gehoord. Natuurlijk mogen jullie langskomen, zijn jullie op tijd voor het eten?'
'Graag mama, ik denk dat we er om zeven uur kunnen zijn. Houden jullie dat vol?
'Ja natuurlijk, wie komen er allemaal met je mee?'
'Nou, Mary natuurlijk, en haar ouders en nog een vriendin van ons uit Nederland.'
'Heb je Mary teruggevonden? Wat ben ik daar blij om. Leuk hoor, tot straks.'

Het blijkt bijna drie uur rijden naar de picknickplek en ze komen even voor half één aan. Ralph staat er al en als Isabel hem ziet rent ze op hem af en werpt zich in zijn armen. Gedurende tien minuten laten ze elkaar niet meer los.
'Oh Ralph, wat is het vreselijk misgelopen tussen ons. Is er echt nog een tweede kans.'
'Als jij dat wilt altijd, Isabel. Ik ben altijd van je blijven houden.'
'Heb je ze mooi op de film, Liesje?' vraagt Luke.
'Ja, en ook het meer met de zeilbootjes. Mooie plek, hier. We kunnen altijd nog toeristische films gaan maken, als ons programma niets wordt.'
'Dan heb je ons plekje bij de rivier nog niet gezien.'
Eindelijk laten ze elkaar los en komt Ralph hun gedag zeggen:
‘Het is dus gelukt, godzijdank. Waar zullen we picknicken, jongens?'
'Ons plekje is nog drie kwartier rijden. Hou je het nog zo lang uit.'
'Ja dat lukt nog wel. Ik neem Isabel wel in de auto.’
‘Rij je achter ons aan?'
Een half uur later komen ze bij de zijweg en dan bij hun plekje. Het ziet er nog steeds ongeschonden uit. Gek dat hier bijna niemand komt, denkt Luke.
'Zullen we eerst picknicken,' stelt Ralph voor, maar Mary heeft haar kleren al uit en stapt het water in, zij het iets voorzichtiger dit keer. Liesje laat zich niet onbetuigd en stapt ook bloot het water in. Luke volgt en dan roepen ze in koor: 'Kom op ouwetjes, uit de kleren.'
'Moet je geen seksfilm maken, Liesje?' plaagt Mary haar.
'Sorry, ik vergeet mijn werk helemaal.'
'Wacht maar even tot ze in het water zijn. Hun generatie is niet zo vrij als wij.'
Ralph en Isabel trekken uiteindelijk ook hun kleren uit en komen in het water.
'Ik doop jullie in de naam van de liefde,' roept Mary en ze spettert hen allemaal flink nat.'
'God, wat is het hier mooi,' zegt Liesje. 'Ik moet hier eigenlijk niet filmen, anders komt straks iedereen hiernaartoe.'
'Ik denk niet dat veel Amerikanen ons programma te zien krijgen, en de Nederlandse toeristen willen alleen naar New York, Californië of Florida.'
Liesje klimt het water uit en pakt de camera. Eerst filmt ze het viertal in het water en daarna komt de pracht van de omgeving op de film. Ze loopt wat rond met de camera en spreekt haar commentaar in. 'Dit is de plek waar Luke en Mary voor het eerst met elkaar vreeën, en dit is de steen die Mary wegrolde en de nis die erachter ligt. Maar ze pasten hier niet eens in om te vrijen.'

Dan klimmen de anderen het water uit. Isabel heeft nog een prachtig figuur voor haar leeftijd. Haar borsten zijn nog nauwelijks gaan hangen. Ralph heeft een klein buikje van te veel zittend werk.
'Sorry dat we niet zo vrij zijn als jullie, jongens. Wij hebben nog de neiging ons te schamen voor ons blote lijf,' zegt Ralph.
'Ja, die jeugd is veel vrijer dan wij, die trekken zonder enige gêne zo hun kleren uit.'
'Maar die hebben ook niets om zich voor te schamen. Ze zien er alle drie prachtig uit. Maar dat geldt voor jou ook, Isabel. Ik vind je nog steeds prachtig.'
Isabel heeft even moeite om spontaan te reageren, maar zegt dan: 'Dank je Ralph, lief van je dat je dat zegt.'
Ze trekken toch maar iets warms aan, om niet te snel af te koelen. Dan komt Liesje in haar blootje achter een bosje vandaan en zegt met enige teleurstelling in haar stem: 'Oh, zijn jullie al aangekleed. Dan trek ik ook maar wat aan.'

Ralph pakt de etenswaren uit de mand en ze zitten lekker te smullen en drinken er een wijntje bij.
Als het op is zegt Ralph ineens: 'Jongens wij trekken ons even terug achter het bosje. En waag het niet om ons te filmen, Liesje.'
'Dat was ik echt niet van plan, Ralph.'
'Ik plaagde je maar een beetje, meisje.'
Even later klinken er geluiden van een vrijend paartje van achter de bomen vandaan.
'Die laten er geen gras over groeien,' zegt Liesje. ‘Kunnen wij ook niet even wat doen?'
'Ik heb geen zin om mijn kleren weer uit te trekken,' zegt Mary maar ik wil je best even klaarmaken. Kom maar voor me zitten. Ze trekt Liesjes broekje naar beneden en gaat met een hand naar haar heuveltje. De andere glijdt onder haar trui direct naar haar blote borsten. Een BH heeft ze nog niet aan.
Luke gaat naast Mary zitten. Hij slaat zijn arm om haar heen en geeft haar een lange zoen. Dan glijdt zijn hand tussen Liesje’s benen en beweegt langzaam met zijn vinger in haar.
'Jullie verwennen me echt zeg.' Liesje komt snel klaar.
Ze wast zich nog even en kleedt zich dan helemaal aan. Zij wachten tot het oudere stel uit de bosjes komt. Die komen met gehavende kleren aangelopen.
'Kunnen jullie je niet een beetje fatsoenlijk aankleden. We gaan zo op visite,' sneert Luke. 'Wat moeten mijn ouders nou zo van jullie denken.'
'Sorry, sorry, we hadden het even te druk met elkaar.'
'Ja dat hoorden we,' wrijft Luke nog wat zout in de wond.
Isabel begint te blozen. 'Sorry, ik zei nog dat hij het zachtjes moest doen.'
'Mama, Luke plaagt jullie alleen maar. We zijn heus wel wat gewend, alleen niet van een stel bejaarden.'
'Waar is de tijd dat kinderen nog eerbied hadden voor hun ouders,’ moppert Ralph. ‘Als je zo doorgaat houd ik je zakgeld in.'
'Ok, die was ook leuk. Maar schiet nu op, we zouden om zeven uur bij Luke's ouders eten.'

Eindelijk gaan ze op pad. Anderhalf uur later staan ze voor de deur. John doet open en sluit Luke in zijn armen. 'Zo ouwe rakker, kom je nog eens langs bij je familie. Ik dacht dat je ons helemaal vergeten was. Kom binnen. En je hebt Mary bij je. Kom hier meisje. Jou hebben we ook erg gemist. Luke was helemaal kapot toen je ineens weg was.'
'Dat was een grote blunder van me. Dat geef ik toe.'
Luke’s moeder, Catherine, komt erbij en omhelst het verloren schaap.
'Dag Mary, ik ben zo blij je weer te zien. Laat me je omhelzen. Ik vond het zo erg dat je ineens weg was. Jullie waren zo gelukkig samen. Ik vind het heerlijk dat jullie weer bij elkaar zijn.’
'Ik niet minder, mag ik je mama noemen.'
'Natuurlijk, Mary, maar zijn jullie dan getrouwd?'
'Mogen we binnenkomen?'
'Ja natuurlijk kom erin, ik sta de boel maar op te houden.'
Luke geeft zijn vader Ben een knuffel. Dan komen de anderen binnen.
Ralph neemt even het initiatief: 'We wilden graag kennismaken met de ouders van onze aanstaande schoonzoon.' Luke's ouders kijken wat waterig.
'Papa en mama, we willen jullie graag uitnodigen voor onze bruiloft op achttien december in Nederland.'
Mary vult aan: 'We willen heel graag dat jullie erbij zijn als we gaan trouwen. Sorry dat we het niet eerder gevraagd hebben, maar we weten het zelf ook pas een week. Gaat het lukken, denken jullie?’
'Het moet gewoon lukken, al moet ik hemel en aarde bewegen,' zegt Ben.
'Ik wil jullie graag voorstellen aan de ouders van mijn bruid. Ralph is de vader van Mary en hij en Isabel zijn net weer bij elkaar.'
'Jeetje, dat is goed nieuws. Hartelijk gefeliciteerd hoor. We vallen van de ene verbazing in de andere,' zegt Catherine. 'Dag Isabel, we zien elkaar soms in de kerk, maar echt kennisgemaakt hebben we nog niet.'
'Dat ligt helemaal aan mij, Catherine. Ik zat niet goed in mijn vel. Maar ik ben echt blij je te leren kennen.’
'Dag Ralph, goed je eens in een andere hoedanigheid mee te maken. Ik had geen betere vader voor mijn schoondochter kunnen wensen.'
'Dank je wel, Ben. Dat was best een moeilijke formulering. Maar het is zeker wederzijds.'
'Die kwam er zomaar uit zonder na te denken, ik stond er zelf ook van te kijken. En wie is deze schone jongedame?'
'Dit is Liesje, een vriendin van Luke en Mary uit Nederland, en van mij ook sinds een paar weken.’
'Liesje, dit is Ben, de vader van Luke.'
'U moet een gelukkige vader zijn. Luke is de liefste man die ik ooit ben tegengekomen. John ken ik nog niet goed, maar hij lijkt me ook best aardig. Dat hij Luke zijn auto uitleende is het begin geweest van al onze avonturen, heb ik begrepen.'
'Je moet een bijzonder meisje zijn, begrijp ik uit je woorden.'
'Dank u wel, daar laat ik graag anderen over oordelen.'
'Dat doe ik dan bij deze. Je hebt volkomen gelijk, Ben, maar het verhaal erachter hoor je straks wel.’
Ben verwelkomt Isabel nog, en Catherine schudt Ralph de hand. 'Wat een verrassing, Ralph.'
'Ja zeg dat wel, ik weet het ook pas zeker sinds gisteren.’

Catherine roept iedereen aan tafel.
'Ik heb best honger gekregen. Mag ik naast je komen zitten,’ vraagt John aan Liesje. 'Iedereen heeft zich aan elkaar voorgesteld maar ik vroeg me de hele tijd maar af wie die mooie meid was die mijn broer bij zich had. Ik ben John, Luke's oudere broer.'
'Dag John, ik ben Liesje uit Nederland. Ik ken je nog niet maar ik zeg net tegen je vader dat je wel aardig lijkt. Klopt dat?'
'Ja natuurlijk, ik ben heel erg aardig.'
'Nou dan mag je naast me zitten. Ik laat alleen maar aardige mensen naast me zitten, maar dat levert vanavond geen probleem op. Ik vind iedereen hier aardig. Ik ben een vriendin van zowel Mary als Luke en ik vind ze allebei even lief. En Ralph vind ik ook erg lief. Hij heeft voor Luke en Mary een heel mooi huis gekocht. Nu blijkt Mary zijn eigen dochter te zijn. Hij wil straks natuurlijk heel vaak bij zijn dochter en kleinkind op bezoek komen, denk ik. Ik ben benieuwd of Isabel meekomt dan.'
'Hoe kom je zo hier terecht?'
'Nou, het begon toen jij je auto aan Luke uitleende. Toen nam hij Mary erin mee en gingen ze vrijen. En toen werd Mary zwanger en vluchtte ze naar Nederland. Toen kwam ze bij mijn moeder logeren. Toen ging Luke haar achterna en vond haar bij mijn moeder. Maar hij zag mij bij mijn vader die me gevangenhield. Mary en mijn zus Annie hebben me bevrijd. Toen kwam Ralph Mary dopen en vertelde dat Isabel en hij vroeger geliefden waren en dat Mary best zijn dochter kon zijn. Mary wilde weten wie haar echte vader was en ze wilde haar moeder weer gelukkig maken. Ze wilden mij wat van de wereld laten zien en vroegen me mee. Toen benoemden ze me tot cameraman en zo ben ik hier gekomen. Heb je die auto nog, dan is de cirkel rond.'
'Ja hoor die heb ik nog, wil je er een keer inzitten?'
'Dat lijkt me best leuk, maar ik kan niet rijden.'
'Dan neem ik je mee uit rijden, zoals Luke Mary meenam.'
'En dan wil je zeker met me vrijen?'
'Dat lijkt mij best leuk.'
'Dan heb je voorlopig pech. Ik wil eerst weten of je echt lief ben, en ik weet niet hoe lang we nog hier blijven.'
'Ik hoop dat ik de kans krijg te bewijzen dat ik lief ben. Hoe kan ik je daarvan overtuigen?'
'Dat kan je niet bewust, denk ik. Dat moet ik voelen. En ik ga het aan Mary en Luke vragen. Die hebben meer mensenkennis.'
'Dan durf ik hoop te houden. Wil je me zeggen wanneer je erachter bent.'
'Als ik er dan nog ben laat ik het je het weten.'

Tijdens de maaltijd maar ook ver daarna vertellen ze om beurten wat er allemaal gebeurd is sinds Mary's verdwijning. Daar wordt een stevig glaasje bij gedronken. Luke vertelt over de speurtocht en de briefjes, Mary en Liesje over haar bevrijding, Mary en Ralph over haar missie, Liesje over de interviews, Mary en Luke over de talkshows, en Ralph en Mary over de doop en de actie van Liesje’s vader. Hoe ze het vermoeden kregen dat Ralph Mary's vader kon zijn en ze het plan hadden opgevat Isabel te bevrijden uit haar huwelijk. De gemeenschappelijke vrijpartijen blijven nog even buiten beeld alsook de documentaire waar ze mee bezig zijn.
Ralph legt expres even de nadruk op de rol van Geertje en hoe lief die was en oogst de geplande reactie van Isabel: 'Waarom ben je dan niet bij haar gebleven als je haar zo lief vindt, dan hadden jullie al die rompslomp niet overhoop hoeven te halen.'
'Mama, wat ben je jaloers, heb je niet door dat Ralph je uit je tent lokt.'
'Ik wilde vooral jou gelukkig zien, Isabel,' zegt Ralph. 'Je blijft mijn enige echte liefde en je hoeft op niemand jaloers te zijn.'
'Sorry, jongens. Die jaloezie zit een beetje in mijn karakter en ik ken jullie gevoel van humor niet zo goed.'
'Lieverd, als je langzaam wat meer zelfvertrouwen opbouwt wordt die jaloezie vanzelf minder. Wij hebben al kunnen merken hoe je veranderd bent, alleen vandaag al.'
'Het was ook een beetje mijn schuld,' gooit Liesje ertussen. 'Ik probeerde Ralph aan mijn moeder te koppelen, maar dat lukte helemaal niet. Maar ze mogen elkaar wel lief vinden toch?'
'Ja natuurlijk mogen ze dat, daar moet ik aan wennen. Ik ben niet gewend dat mensen elkaar lief vinden. Mensen doen lief tegen elkaar, maar er zit altijd wat achter en mensen proberen elkaar altijd te gebruiken. Dat is me van huis uit geleerd.'
'Wat een gruwelijk mensbeeld,' zegt Mary.
'Het spijt me dat jij daar slachtoffer van bent geworden. Dat meen ik echt.'
'Aanvaard, mama, nu gaan we aan onze toekomst bouwen. Je zult zien hoe mooi die wordt.'

Het wordt langzaam tijd om op te stappen.
'Luke en Mary kunnen natuurlijk hier blijven slapen. Wij hebben nog wel een groot luchtbed.'
'Isabel en ik lopen gewoon naar ons huis, dat is bijna om de hoek.'
'Als die twee broers nu op een kamer slapen, kunnen wij meisjes ook wel bij elkaar slapen,' doet Mary een suggestie. 'We laten die ouwetjes maar even alleen vannacht.'
'Alweer een dollar van je zakgeld af,' pareert Ralph.

Hoofdstuk 6 Kunststukje 06/12/16-07/12/16
Liesje 7

Dag Kijkers, ik ben Liesje. Gisteren was ik getuige van de kracht van Mary. Indirect dan, want ze had het opgenomen met de verborgen camera. Dus het is maar de vraag of jullie die beelden ooit te zien krijgen. Want we hebben afgesproken dat die vernietigd worden als Isabel of Ralph niet wil meewerken aan het programma. Het programma is wel een stuk dichterbij gekomen, nu Isabel haar tweede kans gepakt heeft.
Mary was helemaal op dreef. Ze eiste keihard van haar moeder dat ze de waarheid zou vertellen, anders zou ze direct weggaan en dan zou Isabel haar dochter en kleinkind nooit meer zien. En toen kwam het hoge woord eruit dat Mary de dochter van Ralph was.
Isabel zei steeds maar hoe machtig haar vader was en wat hij allemaal kon aanrichten. En Mary zei dat ze daar lak aan had. Dat die macht alleen werkte als anderen bang werden. Ze verweet haar moeder dat ze niet op zijn minst gestreden had voor haar liefde. Dat ze nu een dode huls aan het worden was. Het leek net of de rollen omgedraaid waren, dat Mary de moeder was en Isabel haar kind.
Mary zei dat Isabel nog een tweede kans kreeg omdat Ralph had gezegd dat hij nog steeds van haar hield en omdat de baby haar nodig had. Toen begon ze te huilen en brak ze.
Sindsdien is ze veel aardiger. Mary had een heel mooi jurkje uitgezocht, en Isabel wilde het per se betalen. Eigenlijk had ik ook wel iets moois willen kopen. Maar ik heb geen geld en ik wil het ook niet steeds aan Mary en Luke vragen. Die hebben zelf ook niet zoveel.

Mary wilde dat Isabel bij haar kwam slapen. Ik denk om haar op te vangen, want ik hoorde haar moeder heel hard huilen vannacht. Toen moest ik wel bij Luke slapen. Dat vond ik helemaal niet erg hoor. Mary zei dat we wel te vertrouwen zijn, maar ze weet wel beter.
Ik vroeg hem of hij geluidloos kon neuken, net als de laatste keer die vorige nacht.
Maar hij was niet helemaal wakker en viel ineens in slaap, de sukkel. Gelukkig was zijn pik nog hard, dus toen ben ik maar bovenop hem geklommen en heb mezelf klaar gereden.
Ik weet niet zeker of niemand iets gemekt heeft, niemand heeft gereageerd. Gelukkig doet Mary nooit moeilijk, ze vindt seks heerlijk en begrijpt dat ik ook lekker wil genieten.
Isabel werd helemaal gek toen ze Ralph zag op de picknickplek. Ze bleven maar in elkaars armen hangen, net of de rest van de wereld niet meer bestond.
Maar het toppunt was toen we bij het speciale plekje bij de rivier kwamen. Mary had zich direct uitgekleed en ik kon natuurlijk niet achterblijven en toen kwam Luke er ook bij natuurlijk. Toen gingen we de ouwetjes jennen dat ze er ook bij moesten komen. Dat kostte best veel moeite, maar ze deden het wel. Toch wel knap, en toen gingen ze ook nog achter de bosjes vrijen. En Luke zat ze te jennen dat ze zoveel herrie maakten. En Mary kwam er nog overeen dat ze dat niet gewend waren van een stel bejaarden.
Ze zeggen wel dat mensen die elkaar plagen veel van elkaar houden. Dat geloof ik best. Terwijl de bejaarden bezig waren hebben Mary en Luke samen mij nog even verwend. Dat was best speciaal zo open in de natuur.
Ik heb heel veel gefilmd, maar Mary zei dat veel mensen het niet fijn vinden als ze in hun blootje gefilmd worden.
Dat vind ik vreemd, maar ik geloof haar wel. Op de televisie zie je ook niet vaak blote mensen. Behalve bij die zogenaamde seksprogramma's, maar die vind ik weer vreselijk saai. Maar verder staan de plekken er goed op. Ik heb zelfs de steen gefilmd die Mary heeft weggerold. Maar wat daar nou zo bijzonder aan is, geen idee. Die schijnt uit de bijbel te komen, maar wat doet die dan hier? De nis was niet eens groot genoeg om in te vrijen.

Luke's ouders waren zo aardig. Tijdens het eten mocht ik mijn hele verhaal vertellen en iedereen luisterde aandachtig naar me. Ik begin ondertussen al aardig Engels te spreken. Het zal wel niet foutloos zijn. Maar ze begrijpen me wel.
Ik vind Luke's broer John erg leuk. Ik geloof dat hij een oogje op me heeft, want hij wilde met me vrijen. Maar ik heb de boot afgehouden. Ik wil eerst zeker weten of hij echt lief is.
Het mooiste vond ik nog die truc die Mary uithaalde om de broers bij elkaar te laten slapen. Dat begrijpen de meeste mensen niet dat het ook heerlijk is als meisjes met elkaar vrijen. Die missen zoveel in het leven. Nou wij hebben heerlijk van elkaar genoten vannacht. Ik moet wel een beetje voorzichtig zijn met Mary's buik. Dan moet ik ineens heel diep naar beneden met mijn hand om bij haar klitje te komen. En als ik haar wil likken kan ik mijn hoofd niet meer kwijt. Maar het was toch erg lekker.
Ik hoop echt dat er voldoende tijd voor John en mij is om nog met elkaar te vrijen.
Mary vond hem ook aardig, maar ze kent hem niet zo erg goed. Hij plaagt graag, dat deed hij bij haar ook altijd. Meestal is dat een goed teken, vindt ze. Ik zal morgen ook Luke nog vragen naar zijn mening.

Dit was Liesje, tot de volgende keer.

Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Oude Wonden, Nieuwe Grenzen (4,5, 6)

Oude Wonden, Nieuwe Grenzen (10,11,12)

Oude Wonden, Nieuwe Grenzen (7,8,9)

Oude Wonden, Nieuwe Grenzen (4,5, 6)

Oude Wonden, Nieuwe Grenzen (2 + 3)

Oude Wonden, Nieuwe Grenzen (1)